Banda Sonora de Noctiluques

dissabte, 24 de juliol del 2010

Quan només tenim ulls per a nosaltres mateixos i no pels altres…

 

amants_papillons

No me reconociste, ni entonces ni en ningún otro momento, nunca me has reconocido. ¿Cómo te puedo describir, querido, la decepción de aquel instante? Por primera vez fui consciente de estar predestinada a que no me reconocieras durante toda la vida (…) desconocida para ti, aún no sabes quién soy. ¡Cómo puedo describirte esta decepción!"

Carta de una desconocida. Stephan Zweig. 1922.

1 comentari:

Pere ha dit...

Mires, em mires
però ja sé
que no em veus ... mai.

Bona tarda Noctiluques.

Publica un comentari a l'entrada